Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Η/Υ




Όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικοί είναι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές στη καθημερινότητα μας και τους παίρνουμε σαν κάτι το δεδομένο. Ακόμα και η γενιά των 30αριδων που δεν μεγάλωσε έχοντας υπολογιστή στο σπίτι. Εμείς μεγαλώσαμε με μια ασπρόμαυρη τηλεόραση και ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ. Το πρόγραμμα ξεκινούσε γύρω στις τέσσερις το απόγευμα και περιμέναμε πως και πως να παίξει ο εθνικός ύμνος για να ξεκινήσουν τα “παιδικά”. Στη συνέχεια ήρθε η έγχρωμη τηλεόραση και η επανάσταση του video, το οποίο με τη σειρά του “πέθανε” με τον ερχομό της ιδιωτικής τηλεόρασης και αναγεννήθηκε με το dvd. Στο ενδιάμεσο σχεδόν σε κάθε σπίτι μπήκε και ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ο οποίος όλο και περισσότερο εισβάλει στη καθημερινότητα μας. Εκεί όμως που πραγματικά δεν υπάρχει ζωή χωρίς υπολογιστή είναι στο εργασιακό περιβάλλον των περισσοτέρων από μας. Τη Παρασκευή παρέδωσε πνεύμα ο server στη δουλειά μου και ακολούθησε πραγματικά αγώνας δρόμου ώστε μπορέσουμε να κάνουμε έστω και τις βασικές καθημερινές δουλειές μας. Ευτυχώς που έγινε Παρασκευή αλλά ακόμα και έτσι φτάσαμε Δευτέρα και ακόμα δεν έχει λυθεί το πρόβλημα, οπότε οι δουλειά συσσωρεύεται και όταν με το καλό λειτουργήσει ο server θα τρέχουμε και δε θα φτάνουμε. Και στο σπίτι όμως αν τύχει μια μέρα και δεν έχω Internet αισθάνομαι σαν άνθρωπος των σπηλαίων, σαν να είμαι αποκομμένος από τον κόσμο και φαντάζομαι ότι με τα χρόνια η εξάρτηση αυτή θα μεγαλώνει.

1 σχόλιο:

  1. Για άλλη μια φορά σε βρίσκω σωστό, Ζεντ. Ειδικά στην τελευταία σου πρόταση...την έννοισα στο πετσί μου την Κυριακή. Βέβαια το πρόβλημα ήταν γενικότερο γιατί κόπηκε το ρεύμα για μία ώρα στην περιοχή μου.
    Αυτό μου θυμίζει ένα σχόλιο σε τοίχο της σχολής μου που έγραφε "Ο πολιτισμός σας τελειώνει όταν κλείσει ο διακόπτης"! Πόσο δίκαιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή